ஆறு மாசம், நிஜமான சவால்கள், குடை இல்ல

“உடுப்பி மாதிரி ஊர்ல first--டைம் வேலை தேடுற இளைஞர்களுக்கு இருக்குற மிகப் பெரிய கவலை கல்யாண மார்க்கெட்தான்” என்றார் என் நண்பர்.

டிவில வானிலை அறிக்கை படிக்கற மாதிரி அசால்ட்டா சொன்னார்.

நான் அவர் சொன்னதைக் கொஞ்சம் லேசா எடுத்திருப்பேன். ஆனா என்னைவிட ரொம்ப காலம் இந்தியாவுல வாழ்ந்தவர் அவர். அவர் சொன்ன கதைகள் எல்லாம் அவருக்குத் தெரிந்தவர்களோட கதைகள். வெளி மாநிலத்துல பொண்ணு தேடுற குடும்பங்க. கல்யாணத்துக்குத் தகுதி வேணும்னு ஊரை விட்டுப் போற யூத்.

ஒண்ணுகூட புள்ளிவிவரம் இல்லீங்க.

சின்ன ஊர்ல முதல் வேலைங்கறது வெறும் வேலை இல்லீங்க. “இனி இவங்களும் பெரியவங்கதான்”னு சொல்ற அடையாளம். இந்தக் குடும்பம் என்ன மாதிரி பசங்களை வளர்த்திருக்குன்னு ஊருக்கே சொல்ற செய்தியும் அதுதான்.

உடுப்பி, கோவை மாதிரி இல்லீங்க. நாமக்கல் மாதிரி. அந்த சைஸ் ஊர்ல அடுத்தவங்க என்ன நினைக்கிறாங்கங்கறது, வேலை செய்யறதவிட ரொம்ப முக்கியம். யாருமே கேள்விப்படாத வேலைன்னா, விளக்கம் சொல்லிச் சொல்லி வெடிஞ்சு போயிடும்.

அதனால செக்யூரிட்டியும் மரியாதையும்தான் முதல்ல. மத்ததெல்லாம் அப்புறம். ப்யூச்சருக்கு ஏதாவது புதுசா கத்துக்கறது. ஊருக்கு நல்லது செய்யறது. மத்தவங்க வாழ்க்கையை மேம்படுத்தறது. வேல்யூ உள்ள ஒரு ப்ரோடக்ட்டை உருவாக்கறது. ரிஸ்க் எடுக்கறது. இதெல்லாம் முக்கியமில்ல. வந்தா நல்லதுதான். ஆனா அமெரிக்கன் பேங்க்லயும், சாப்ட்வேர் கம்பெனில பெஞ்ச் தேய்க்கறதுலயும் இருக்கற பெருமை அதுல எல்லாம் இல்ல.

எல்லாரும் தலையில தூக்கி வெச்சுக் கொண்டாடுறது யூ.பி.எஸ்.சி. உள்ள போறது ரொம்பக் கஷ்டம், உண்மைதான். மரியாதையும் அதிகாரமும் இருக்கு, அதுவும் உண்மைதான். அந்த உழைப்பை நான் மதிக்கிறேன். ஆனா ரிஸ்க் எடுத்து நாட்டை மாத்துறவங்களை விட, சந்தோஷமான ரிஸ்க் இல்லாத வாழ்க்கையில பவரை அனுபவிக்கறவங்கதான் அதிகம்.

இதை யாரும் வேணும்னே உருவாக்கலீங்க. ஒவ்வொரு தலைமுறையும் செக்யூரிட்டின்னா என்னன்னு, அந்தந்தக் காலத்துல எது நம்பகமா இருந்துச்சோ, அதை வெச்சுதான் புரிஞ்சுக்கிட்டாங்க.

எனக்குத் தெரியும், ஏன்னா நானும் பெரிய பேர் பின்னாடி போனவன்தான். GE-ல லீடர்ஷிப் ப்ரோக்ராம். அப்போ உலகத்துலயே பெரிய கம்பெனிகள்ல ஒண்ணு. வெளிநாட்டுல வேலை செய்ய வாய்ப்பு கெடச்சது. அதுவும் நான் விரும்பின மேனுபேக்சரிங் பீல்டுலயே, சாப்ட்வேர் இல்ல.

யூ.பி.எஸ்.சி-யும் GE-யும் ஒரே நிறத்துல ரெண்டு சாயல்தான். ரெண்டுமே குடைதான். உள்ள வந்துட்டா நனையாம இருக்கலாம்னு ரெண்டுமே சொல்லுது. என்னோடது நல்ல குடைதான். அதுக்கப்புறம் புயல்கள்தான் அடிக்குது. என்ன குடை வாங்கினாலும் அது உபயோகம் கம்மிதான்.

சமீபத்துல நான் இப்போ என்ன பண்றேன்னு சொல்ல ஆரம்பிச்சப்போ, என் அப்பா கேட்டார், “அப்போ உன் பசங்களுக்கு சுவிட்சர்லாந்துல கவர்ன்மென்ட் வேலை ஏதாவது இருக்கா?”

நான் சிரிக்கலை. அவருக்குத் தெரிஞ்ச அனுபவத்தை வெச்சுதான் அவர் கேட்டார்.

இப்போ இளைஞர்களுக்கு வேணுங்கறது இன்னொரு குடை இல்லீங்க. புயல்ல விழுந்தாலும் எழுந்து நிக்கற திறன். திசையை மாத்திக்கற திறன். புதுசா ஒண்ணை வேகமா கத்துக்கற திறன்.

நடுத்தரக் குடும்பத்துல போய், “எங்க பசங்க கிக் வேலை பண்றாங்க”ன்னு சொல்லிப் பாருங்க. அந்த இடமே அமைதியாயிடும். எப்பவாவது காசு தர்ற ஹாபி மாதிரி கேக்குது. காண்ட்ராக்ட் இல்ல, செக்யூரிட்டி இல்ல, அடுத்த கல்யாணத்துல நீளமா விளக்கம் சொல்லணும். எல்லாரு மனசுலயும் ஓடுற படம் ஒண்ணுதான். சிக்னல்ல பையைத் தூக்கிட்டு நிக்கற டெலிவரி செய்யறவர். ஸ்விக்கி. ஸொமாட்டோ. அவர்கிட்ட எந்தத் தப்புமில்லீங்க. கவலை அந்த வார்த்தை குடுக்கற வாக்குறுதியிலதான். இன்னிக்கு வேலை இருக்கும். நாளைக்குக் காட்டறதுக்கு ஒண்ணும் இருக்காது.

ஆறு மாசம் கழிச்சு நீங்க என்னவா இருக்கீங்கன்னு வீட்ல கேப்பாங்க. நாங்க தர்றது டைட்டில் இல்லீங்க. நீங்க என்ன செஞ்சீங்கங்கறதுக்கான ரெக்கார்டு. ஒவ்வொரு கிக்கும் ஒரு புது விசயத்தைக் கத்துக்க உதவும்.

வெளியில இறங்கிச் செய்யற கிக்குன்னா, முதல்ல ஒரு ஆளைத் தேடிப் புடிக்கணும். சாமான் தர்றவரு, கூலிக்கு ஆளு, யாரா இருந்தாலும் சரி. அவர்கிட்ட விலை பேசணும். முன்ன பின்ன தெரியாத அவரை நம்ம கூட வேலை செய்ய ஒத்துக்க வெக்கணும்.

டெஸ்க்ல உக்காந்து செய்யற கிக்கும் கேக்கறதைவிடப் பெருசு. பெரும்பாலான சின்ன வியாபாரம் பாக்கறவங்க சாப்ட்வேரை வாங்க மாட்டாங்க. மாசம் மாசம் கட்டணம் கட்டித்தான் உபயோகப்படுத்தறாங்க. அந்தக் கட்டணம் ஏறிக்கிட்டேதான் போகும். அதனால ரெண்டு மாசத்துல சச்சின் எங்க சாப்ட்வேரை, எங்க கையில இருக்கற ஓபன் சோர்ஸ் கருவிகள்ல உருவாக்கினாரு. அப்புறம் ஸ்விஸ் முறைப்படி எங்க கணக்கைப் பாக்க ஒரு வெப்சைட்டும் கட்டினாரு. நிஜமான பிரச்சனை வந்தா, கத்துக்கற வேகம் தானா ஏறும். சர்வர் ஓடினா ஓடும், இல்லாட்டி ஓடாது.

சம்பளம் நியாயமாதான் இருக்கும். ஆனா நாங்க விக்கறது அதில்லீங்க. இது கோயம்புத்தூர்ல, ஆறு மாசத்துக்கான ஒரு ஆரம்ப வேலை. நாங்க விக்கறது, நிஜமான பிரச்சனைகள்ல வேகமா கத்துக்கற ஒரு வழி. மேல போறதுக்கு முன்னாடி நிறைய நிரூபிக்கணும். பெரிய கட்டிடம் இல்ல, லண்டன் இல்ல. அனுபவத்துல கத்துக்கிட்ட ஒண்ணு: உங்க மார்க்கைக் கேக்கறதுக்கு முன்னாடி, வேலைக்கு வர்ற தூரத்தைக் கேக்கறோம்.

முதல் சுற்றை சச்சின் பாத்துப்பாரு. அப்புறம் ரெண்டு கிக். ஒண்ணு வெளியில, ஒண்ணு டெஸ்க்ல. அதுக்கப்புறம் ஒரு ரிவர்ஸ் இன்டர்வியூ. நீங்க எங்களை இன்டர்வியூ பண்ணுவீங்க. நாங்க பதில் சொல்லுவோம்.

நாங்க கேக்கறது, நீங்க அடுத்து என்ன கத்துக்கப் போறீங்கன்னு. இதுவரைக்கும் எதுல கில்லாடின்னு இல்ல.

ஏனுங்க, நீங்க கோயம்புத்தூர்ல இருந்துக்கிட்டு, ஆறு மாசத்துக்கான ஒரு என்ட்ரி லெவல் இன்டர்ன்ஷிப் தேடிக்கிட்டு இருந்தீங்கன்னா, “Join us” பட்டனை க்ளிக் பண்ணுங்க. நாங்க உங்களைக் கூப்பிடுவோம். www.mulai.ch